Een andere kijk op de wet.
Als mensen over de wet houden
horen, slaan ze gelijk op tilt.
En ergens snap ik dat ook wel.
Woorden als wettisch en n last,
vliegen je dan om de oren.
Welnu, om te beginnen, het woord
wet is niet juist vertaald. Het zou moeten zijn: Instructies of
leefregels.
Gegeven ter opvoeding en
bescherming.
De wet als zodanig is toegevoegd
….totdat!
Wat wil dit zeggen?
“Toegevoegd´ wil zeggen dat het
er in die vorm voorheen niet was.
En “totdat” wil zeggen dat er
n eind aan zal komen.
Dan is de volgende vraag:
Waar komt n eind aan? Is het aan
de wet in zijn totaal?
Ik denk van niet, wel denk ik dat
er met de komst van Jezus n eind kwam aan t toegepaste systeem, zoals
aan Mozes gegeven. En dan voornamelijk aan de tempel wetten
(offersysteem) en aan t levitische priesterschap. Met als zijn
voorschriften en voorzieningen.
Het totaal aan 613 wetten, werd
aan de zijkant van de ark gehangen
(als n getuigenis tegen hen)en de 10 woorden erin gelegt
bedekt door 5 lagen en de 2 engelen.
Nou zijn die 613 wetten
onderverdeeld in tempelwetten,priesterwettenen n aantal voor mannen,
n aantal voor vrouwen, hygiene wetten en voedselwetten, en dan nog n
aantal morele wetten.
Die morele wetten vertellen ons
hoe God wil dat we ons gedragen tegenover hem maar zeker ook
tegenover elkaar.
God's wetten en inzettingen zijn
niet gemaakt om ons te knechten,
maar als bescherming en
hulpmiddel.
De 10 geboden vormen volgens mij
de basis, die zullen dan ook nooit hun werking verliezen. En zeg nou
zelf, wat er in die 10 geboden gevraagt word, opgedragen zelfs, zijn
toch voor iedereen, gelovige en ongelovige, de meest basale regels.
Als iedereen zich daaraan al hield zou de wereld er heel anders uit
zien.
En dan de feesten.....
Het zijn geen joodse feesten, maar
de Feesten van God.
Moadiems of gezette tijden,
afspraken die God heeft gemaakt met de mensheid.
Voor n groot deel als vooruitblik
naar hetgeen God van plan is te doen.
In die 7 feesten ligt n stuk
profetie.
De lentefeesten zijn al vervuld,
in Zijn eerste komst, Zijn dood en opstanding en de uitstorting van
de HG.
De herfstfeesten zijn nog toekomst
( al kan je sukkot wel zien als Zijn komst als Messias, de lijdende
knecht, die onder ons kwam wonen, tabernakelen)
Maar ooit zal Hij werkelijk bij
ons wonen, als Koning. Dan zal sukkoth pas werkelijk ten volle
vervuld worden.
De joden vieren sukkoth als
herinnering, verlossing uit de slavernij en omdat ze in tenten hebben
gewoond al die 40 jaar erna.
Voor ons nieuw-verbonds gelovigen
is het n uitzien naar.
Yom Teruah en Yom Kippur, zijn
voorbodes van hetgeen vooraf zal gaan aan Zijn 2e komst. Het is als t
ware oefenmateriaal.
De hogepriester die voor t gehele
volk berouw toont en offert eens per jaar voor de begane zonden. Dit
heeft Jezus ook gedaan als hogepriester en Lam.Maar dan eenmaal en
voor altijd.
De bazuin die klinken zal als
aankondiging voor Zijn wederkomst.
Ze worden feesten genoemd, dus t
mag vrolijk zijn en men mag er naar uitkijken, als belofte. Tijdens
sukkoth is t zelfs n opdracht om vrolijk te zijn. Dus al met al is er
door dit alles verkeerd te begrijpen en t toe te schrijven aan enkel
de joden, veel verloren gegaan van de bedoeling van die feesten
God’s.
Ze zijn n generale repetitie, als
t ware. Het zal ooit echt gebeuren en daar mogen we naar uitkijken.
De 3 lentefeesten zijn dus vervuld
en die mogen we gedenken.
De andere feesten is nog toekomst
en daar mogen we ons op verheugen. God is getrouw, Zijn plannen falen
niet!
Oh ja nog even over shabbath.
De 7e dag was van oudsher God’s
dag. Ingesteld om ons te herinneren dat Hij schepper is en wij Zijn
schepselen.
Shabbath wordt vertaald met
rustdag, maar ook dat is niet correct.
Shabbath komt van t woord Sjavat
en betekent ophouden of stoppen.God hield op met scheppen, omdat
alles klaar was.
Dus t is ophouden met eigen werken
en je op God richten.
Want sinds Jezus kwam hoeven wij
niet meer zelf te werken om onze behoudenis te verdienen.
Tegelijk verwijst de 7e dag, naar
iets in de toekomst....de eeuwige rust, wat deel uit maakt van Zijn
plan.
Natuurlijk heeft Jezus dit ook ten
dele vervuld, niet meer wij kunnen door werken genade vinden in Zijn
ogen, maar door Jezus is de weg naar God vrijgemaakt. Wij kunnen niks
doen om genade te vinden, wij kunnen nooit leven volgens God’s
standaard.
We zullen altijd tekort schieten,
hoe hard we t ook proberen.
Dus ook Shabbath is n gedenkdag.
Een dag om te rusten in Hem.
De gedachte…..door Jezus hebben
we alle dagen die rust, gaat niet op, want dat zou betekenen dat je
geen enkele dag meer zou hoeven werken. Maar t is meer dan ophouden
met werken.
Het is dag apart zetten voor God,
uit gehoorzaamheid en respect.
Zijn apart gezette dag gedenken.
Wat is nu mooier dan n speciale
dag, in deze drukke tijd. Waarin iedereen rent en holt, om van alles
voor elkaar te krijgen. Een dag van totale rust, in vertrouwen dat
Hij er is. De christenen beginnen met n rustdag ( lees dag van
samenkomst en aanbidding) om de week aan te kunnen. God vond t nodig
om aan t eind van n werkweek zo’n dag in te lassen. Wie zijn wij om
hiervoor n andere dag te bepalen. En dat is nu precies wat er gebeurd
is. De mens heeft bepaald: God kan dat wel zeggen, maar wij vinden de
zondag beter. Want de zondag is in eerste instantie uitgekozen om de
shabbath te vervangen.
Wat n arrogantie, als je t goed
bekijkt.
En zo heeft men God en Zijn wil op
diverse punten aan de zijlijn gezet.Niet altijd uit kwaadwil, maar
eerder uit onwetendheid.
Het is niet zo dat de zondag n
slecht iets is, men komt samen om God te zoeken, aanbidden en samen
dat te delen.
Niks mis mee, maar t is niet De
Shabbath.
God wist wat Hij deed, het had
allemaal n bedoeling.
En nu is t zaak, om die bedoeling
weer te gaan begrijpen.
Niet wettisch, niet
krampachtig.....
maar vanuit je hart dat op Hem
gericht is.
Emje